නුඹ රැජිනක්, මම රජෙක්...

හිත්වත්කම් වල නොදැනම තැනකදි
අපි අපෙ හිත්වල ලැගුම් අරන්...
නුඹත් මගේ ලඟ ඇවටී දැවටී
ගතකල හැටි ඒ සොඳුරු දවස්...
හෙමින් හෙමින් අමතක කරල දාල
රජකම අරගෙන යන්න ගිහින්...
ඇත්තමයි නුඹ හිටියනම් මම ලඟ
නුඹ රැජිනක්, මම රජෙක්...
රාජ්‍යයක් නැතුව උනත්
හිත්වල සංතෝශය එක්ක...
ලං වෙන්න තිබුන, බාධක නොතිබුනා නම්...
බාධක බිඳල එද්දි නුඹ ගිහින්...
මං හිතනව තාමත් නුඹ රැජිණක්...
වෙන රාජ්‍යයක, වෙන රජෙකුගේ..
එතකොට මම...?

හේතු

මට කවදාවත් බැරිවෙයි

උඹට ආදරෙයි කියන්න..

*******

හේතුවද??

හේතුව, 

නුඹ පිපුණු මලක්...

මම පරවුණ මලක්...

නොතේරෙන හිත්...

යසෝධරා වුනත් දැන උන්න නම්...

සිදුහත්ගේ ප්‍රශ්ණ....

එලිවෙනකම් ඇහැරිලා රකිනව....

යන්න නොදී කලුවරේම...

වෙලාවකට හිතෙනව...

වෙලාවට....

ඔය ගෑණු හිත්වලට..

නොතේරෙන්නේ...

පිරිමි හිත්වල ප්‍රශ්ණ..

තේරුණානම් කොයින් ද...

ගෞතම බුදුන්....

ප්‍රේමයත් වාතයක්...

ඕන නැති තැන් වලදි දලු දාන සාපයක්
ඇස් කෙවෙනි තෙත් කරන සොඳුරු එක මතකයක්
හිත අගින් සීරුවට ගලා යන කවි පෙලක්
ප්‍රේමයත් එක් වරක මහම මහ වාතයක්

පද පේලි ගලපන්න බැරි වෙච්චි එක තැනක්
නුඹේ හදවත ලඟින් ඉන්න නැහැ මට පිනක්
සිනාවක් ගෙන එන්න මගෙ ලොවට එක් වරක්
ලබාගනු බැරි නුඹේ ප්‍රේමයත් පාපයක්

හීන එකිනෙක සෙමෙන් ලං වෙද්දි මට හුඟක්
නුඹ එක්ක තැනූ ඒ මාලිගා මහ හුඟක්
හිමි නැතැයි තේරෙද්දි නුඹෙන් මට ප්‍රේමයක්
දැනෙනවා ප්‍රේමයත් මහම මහ වාතයක්

දෙනුවන් අමතා....

දෙනුවන් අමතා කතා කලා
හදවත ගොලු වී නොකී කතා
අද පමණක් හමුවන බව දැනිලා
මටත් හොරෙන් ඇහි පිය තෙමිලා...
මටත් හොරෙන් ඇහි පිය තෙමිලා...

පෙර අප දෙදෙනා හමු වී රිසිසේ
අත් පටලා ඇවිදන් ගිය මාවතෙ
නුඹේ මතකයන් සිරකර තියලා
සෙවනැලි පමණක් ඉතිරි වෙලා...
සෙවනැලි පමණක් ඉතිරි වෙලා...

යසෝධරාවක් ලෙස නුඹ දැකලා
සසර පුරා ඉන්නයි පැතුවේ
මෙතැකැයි කියලා නිමකරනට බැරි
දුකකයි අප අද තනි වූයේ...
දුකකයි අප අද තනි වූයේ...

සොඳුරු අප්සරා

හද කොහේ හරි තැනක නිදනවා ඇති
නුඹ කොහේ හරි තැනක හිඳිනවා ඇති
අපි අපේ ගැන හිතෙන් හිතනවා ඇති
මතු මගේ හද නුඹම පතනවා ඇති

ලං වෙන්න දෙහද හෙමි හෙමින් ඉකි ගසා
පෙම් කරන හැටි ලඟින් හිඳ හෙමින් දොඩා
මියුරු පෙම් වදන් තුල වෑහෙමින් නුරා
නුඹයි මගෙ හද අරණෙ සොඳුරු අප්සරා

රනින් කල රුවක් මෙන් මගේ හද මැදුරෙ
වෙලා මහ රැජිණි සෙමින් ඉඟි මැරුවෙ
ටිකක් ඇහුනොත් මගේ ප්‍රේමයේ සද්දෙ
මටත් රජ වෙන්න හැකි ඔබගෙ හද මැදුරෙ

අන්සතුයි ...!

මගේ හිත පතුලේම
වලදාපු නුඹේ රුව
ඇගෙ එක සිනාවක්
මතක් කල අපූරුව
බස් එකේ ජනේලෙන්
නොපෙනෙනා ඉමක් වෙත
ඉගිල්ලුන නුඹේ සිත
මුවේ එක සිනාවක්
වතේ ලොකු කතාවක්
ඉතිරි කර ගිහිල්ලා
මහ සෙනඟ අස්සේ
විටින් විට දුටුව හැටි
මගෙ හිතේ මතකයෙන්
තවම නෑ මැකීලා
ප්‍රේමයෙන් බැඳෙන්නට
පින් තිබුනෙ මගෙ හිතට
විතරමයි නුඹේ ලඟ
ගොලුයි මම අදටත්
ඇගේ ලඟ උනත් මට
දැනෙන්නේ නුඹ ලඟදි
දැනුන ඒ විදියමයි
කුමක් කරනිම් ද මම
ඇයත් නුඹ වාගෙමයි
වෙනසකට ඇත්තේ
මමත් නුඹ වාගෙමයි
.......
අන්සතුයි... !