කවිය ඇහිලා නුඹ ඇහැරිලාමගෙන් ඇහුවා කොහොමද කියලා
තනිය දැනිලා මට ලංවෙලා
හිනැහුනා නුඹ දසන් සලලා
අමතකව නෑ නුඹ ගිහින් වග
නොඑන ලෙස මා ලඟින් ඈතට
වරින් වර මට සිහිවෙද්දි එය
කඳුළු එනවා නෙතු අගිස්සට
නුඹේ සිනහව මුව පුරාවට
අවසරද මට දකින්නට තව
දත්නිසා නුඹ අහිමි බව මට
කෙලෙස පවසන්නද වදන් මම
හිතුනාට ආදරෙ කරන්නට
හදවතින් සිතුවිලි වලින්
දැනෙනවා තේරෙනව මේ මට
නොහැක ලංවී ඉඳින්නට තව
කෙටි කාලයක් වුව නුඹේ ලඟ
දැටෙමින් සුව විඳින්නට මට
කිසිඳු දවසක නොවී කරදර
අවසරද මට පෙම් කරන්නට
එළිය දෙන්නට මගේ ලෝකෙට
සොයනු බෑ කිසිවෙකුත් කිසිලෙස
නමුදු අවසර සනසවන්නට
නුඹේ හදවත ලඟින් ඉඳ
අවසරයි මතු දිනය තනිවම
යන්න නුඹ හැර වෙනෙකෙකුගෙ ලඟ
සොයනු නුඹ හට බැරිවේවි මතු
තනිය තනිවම විඳිමි මේ මම මට
