හද කොහේ හරි තැනක නිදනවා ඇති
නුඹ කොහේ හරි තැනක හිඳිනවා ඇති
අපි අපේ ගැන හිතෙන් හිතනවා ඇති
මතු මගේ හද නුඹම පතනවා ඇති
ලං වෙන්න දෙහද හෙමි හෙමින් ඉකි ගසා
පෙම් කරන හැටි ලඟින් හිඳ හෙමින් දොඩා
මියුරු පෙම් වදන් තුල වෑහෙමින් නුරා
නුඹයි මගෙ හද අරණෙ සොඳුරු අප්සරා
රනින් කල රුවක් මෙන් මගේ හද මැදුරෙ
වෙලා මහ රැජිණි සෙමින් ඉඟි මැරුවෙ
ටිකක් ඇහුනොත් මගේ ප්රේමයේ සද්දෙ
මටත් රජ වෙන්න හැකි ඔබගෙ හද මැදුරෙ
මගේ හිත පතුලේම
වලදාපු නුඹේ රුව
ඇගෙ එක සිනාවක්
මතක් කල අපූරුව
බස් එකේ ජනේලෙන්
නොපෙනෙනා ඉමක් වෙත
ඉගිල්ලුන නුඹේ සිත
මුවේ එක සිනාවක්
වතේ ලොකු කතාවක්
ඉතිරි කර ගිහිල්ලා
මහ සෙනඟ අස්සේ
විටින් විට දුටුව හැටි
මගෙ හිතේ මතකයෙන්
තවම නෑ මැකීලා
ප්රේමයෙන් බැඳෙන්නට
පින් තිබුනෙ මගෙ හිතට
විතරමයි නුඹේ ලඟ
ගොලුයි මම අදටත්
ඇගේ ලඟ උනත් මට
දැනෙන්නේ නුඹ ලඟදි
දැනුන ඒ විදියමයි
කුමක් කරනිම් ද මම
ඇයත් නුඹ වාගෙමයි
වෙනසකට ඇත්තේ
මමත් නුඹ වාගෙමයි
.......
අන්සතුයි... !
අපෙ හිතත් කකියනව
අරගලය මැද්දෙ
නිල ඇඳුම ඉරල
බැටන් විසි කරල
තැවක්කුව මේ පැත්තෙ
බිත්තියට තියල
නීතියට පිටුපාල
රස්සව මඟ ඇරල
අපිත් හිට ගත්තනම්
උඹලගේ ඔය පැත්තෙ
සෙනඟ නම් උතුරාවි
ඒත්...
අරගලය අරඹාපු
හේතුව ම මියයාවි...
දිගු දෑස ක්ෂිතිජයේ
පුරා එහෙ මෙහෙ දුවන
කෙහෙරැල්ල සුළං රැලි
වැදී එහි මෙහි රඟන
හසරැල්ල සදා මා
හිත පුරාවට දවන
සුර අඟන දෙව්ලොවින්
බිමට වැඩියේ මොටද
හිතේ කෙලවර තැනක
අගුළු ලා සිර කරපු
ප්රේමයෙන් බිඳී ගිය
හැඟුම් පොදියේ තැනක
ඉඟියකින් ස්පර්ශ
කරපු ඒ ඇසිල්ලට
සුවපත්ව ගිය අයුර
සදාකාලික වැනිය
දෙඅත් පටලා ගනිපු
ඇඟිලි තුඩු කලබල ය
දෙනෙත් හරඹය නුඹගෙ
හද පුරා විනිවිද ය
හෙටත් මට අභිමුඛව
දකින්නට හැකිවෙයි ද
සිඹින්නට බැරි නුඹගෙ
නා දල්ල වැනි දොතොල
සංසුන් වන මැදක සැඟවී ගලන දොල
බිඳිමින් දිය පහර ඇදිලා වැටෙන හැඩ
යන්තම් නුඹ තෙමෙන විඳිනා අයුරු දැක
සංසුන් දිය ඇල්ල වෙනවා තවත් හැඩ
වංහුං හොයන උන් ඉඳලා කැලේ මැද
සීතල දියේ පෙඟෙනා දිය රෙද්ද ඇඟ
සංසුන් ඇල්ල ලඟ දැකලා නුඹගෙ රුව
බිඳිලද කොහේ කුමරුන්ගේ බඹර සර
කලුවර වැටීලා ගොම්මන ගෙවෙන සැනින්
සඳරැස් ගලාලා තුරුපත් අතර මැදින්
වරලස ගසාලා දිය බිඳු වැටෙන හඬින්
සිහිනය බිඳීලා අහැරුණි මමද සැනින්
ඇත්තමයි මගේ හිත පුරා නුඹ දුවනවා
ආදරේ හැඟුම් මට යලි යලිත් දැනෙනවා
හීනයක් වගෙයි නුඹ මැවි මැවී පෙනෙනවා
ආදරෙයි මං නුඹට මගෙ වෙන්න පතනවා
දුරක හිටියත් මටම ලඟ බවක් හැඟෙනවා
හිතේ හිරවුන මතක එහෙ මෙහෙට දුවනවා
ලඟ හිටපු දා දැනුන සුවඳ තව දැනෙනවා
ඇත්තමයි ආදරේ හෙමින් උඩු දුවනවා
සඳ එලිය වසාගෙන
අඩත්තෙට්ටම් කරන
වලාකුලු දෙක තුනක්
අහස් කුස පුරාවට
කලු කබා පොරවගෙන
දෑත් අල්ලාගෙනම
සොල්දාදුවන් මෙන්
රජ කුමරියක රකින
සඳට මා නොපෙනෙන්න
වසා රැක ගන්නට
තැත් කරන අපූරුව
පෝය දා සඳ එලිය
පවුරු වලලු අතරින්
වලාකුලු රැකවලුනගෙ
කබා රැලි අතරින්
විටින් විට හෙමි හෙමින්
එබිකම් කරන හැටි
නුඹගෙ පෙම වාගේම