01

පුන්සඳ රෑට කියවෙන කවි මලදාන
මල්මිණි සේම ඇමිණෙනවා රවිදාට
කනකලු නාද ඇහෙනා විට මල රෑට
නුඹ සිටි හැටි සිහිවෙනවා තුරුලේම

යන දාට.... යන අයට...

වර්ණ හැඩතල සන්තකේටම හිතේ කෙලවරකට ලියා
ඇසේ කෙලවර රැඳී සිටි නුඹෙ ආදරේ ගැන කවි කියා
උපන් දා සිට අරන් ආ මගෙ කලාවේ අද තිත තියා
යන්න යනවා කර්මයේ හැටි ඇගේ පින් මහිමය කියා

ලඟින් දුරස් නිසා

පිපෙන පිපෙන මල් සේරම දුර අතුවල පිපෙන්නේ
ලඟින් තියෙන මල් වල ඇයි බඹරුන් රොන් උරන්නේ
හිතේ තියෙන ආදරයට ඇයි නුඹ ඉඩ නොදෙන්නේ
මගෙ ලස්සන පුංචි කෙල්ල ඇයි නුඹ දුර ඇදෙන්නේ

නුඹයි මමයි එක් කරන්න බෑ බාධක තිබෙන්නේ
ඒත් මගේ සිත නුඹගේ සිනාවටම ඇදෙන්නේ
ඉඟි කරමින් කියන කතා තාමත් සිත රැඳෙන්නේ
තනි තරුවේ හැකිනම් මගෙ ලෝකය එලි කරන්නේ

හෙමින්.........

ආදරේ මිට ගුලි කරන්
හීන ටික පොදි බැඳන්
ජීවිතේ හෙමි හෙමින්
ගෙවෙනවා රත්තරන්

අහිමි පෙම මතකයෙන්
මැකෙනවා හෙමි හෙමින්
ජීවිතේ තනිකමෙන්
ගෙවෙනවා රත්තරන්

නික්ම යාම......

අප හමුවූ තැන මාවත පාලුයි
ගරා වැටි ඇත සුදු මැණිකේ
තනිකම තනියට මගේ ලඟින් ඇත
නුඹෙ සුවඳයි අඩුවක් තිබුණේ
කවදාහරි නුඹ එතැයි සිතාගෙන
මඟ බලමින් හඬමින් උන්නේ
කඳුළු සිඳී ඇත නෙතු පියවී ඇත
හදවත ඇයි හඬ නොනඟන්නේ
එදා තුරුල් වී තියාපු පියවර
අදටත් ඇයි මට සිහිවෙන්නේ
නුඹේ දෙතොල් ලඟ සුසුමේ උණුසුම
අදටත් මා සිත හඳුනන්නේ
නුඹගේ හසරැල් මතකෙට එනවිට
මා සිත තනිවම වැලපෙන්නේ
දිවිතුරු මා ලඟ ඉන්නෙමි කිව් නුඹ
ඇයි අද මේ ලෙස දුර යන්නේ


******
ආයේ කවදාවත් නොලියන්න හිතුවත් අදහස් කඩදාසියට ආවේ මටත් නොදැනිම.... මේ අන්තිම එක වෙයි මම හිතන්නේ...
********

නුඹට ලියන මගේ කවි 10

නුඹට නොදැනිච්ච
මගේ පෙම් පිච්ච
මලට සිදු වෙච්ච
කරුණ ලිය වෙච්ච
දළු ලාපු පිච්ච
ගහේ අග වෙච්ච
පොහොට්ටුව පිච්ච
බිම වැටී චප්ප
හිතේ ඇති වෙච්ච
පැතුම සුන් වෙච්ච
පුදන්නට පිච්ච
මලත් නැති වෙච්ච
නමුදු නොපිපිච්ච
මලට සිදු වෙච්ච
දෙයට දුක් වෙච්ච
කුරුලෙකුගෙ කිච්ච
ඇහුන තනි වෙච්ච
හිතක් දුක් වෙච්ච
-----සුලා----

අවුරුද්දට...

සාමය සතුට සපිරුණ මේ අද දවස
විලසින් හෙටත් සමරන්නට හැකි වෙන්න
කාලය ගෙවන උන්දල ටික දැන ගන්න
හෙට දුක වැඩී අද වියදම දැක්කාම

එක  දවසකට කරනව මේ ලෙසට මවා
මතු දවසකට අඬනව ඒ දෙසම බලා
හැමදාමත්ම ඉන්නට නම් සතුට වඩා
කරනට වෙනව වෙනසක් නුඹ කරපු සැමා